Mais músicas de Bober
Mais músicas de 4Money
Mais músicas de Vixen
Descrição
Produtor: 4Money
Compositor: Mateusz Dec
Letrista: Patryk Bober Boberek
Letrista: Dariusz Szlagor
Letra e tradução
Original
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Muza dała mi coś, czego nie zwrócę piosenką, bo nie gram na niczym.
Słyszę słabo, śpiewam cienko.
Umiem tylko gadać, może głupio machać ręką, a zmieniłem to w kilka pucharów. Patrz, vera verto.
Też mnie słucha, jakby była terapeutą i nie kręci się. Wystarczy, że zasiała gdzieś ziarenko.
To, co robimy, ma moc, skoro wzniosło mnie na piętro z piwnicy, w której pachnie tylko jointem i butelką.
Niech ci życie nie przeleci byle jak. Na liczeniu ile masz?
Załatwiłeś tyle spraw, ale w środku patrzysz, jak się sypie świat. Nic nie dołożyłeś sam.
Chyba tu nie bije braw ci na końcu. Jak się głowa sypie, nogi nie wiedzą, dokąd iść.
Powiedz to ziomkowi. Kurwa, co cię wzięło na wstyd?
Parę wersów za dzieciaka wyciągnęło z nas syf, bo zawsze są od kogoś tak zagubionego jak ty.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed -nami już tylko. -Labirynty. Pogubieni w nich od dawna.
W środku nić mi zostawiłaś jak Ariadna, żebym wyjść mógł na ludzi, chociaż targała mną frustracja z rogami Minotaura.
A ja pisałem jej o wszystkim, żeby się posklejać. I mimo, że byłem na dnie, to jak w Pirenejach.
Im bardziej bolało, tym -bardziej wdzięczna. Ale zawsze było mało.
-Setki wersów nietrafionych, by się w sobie zebrać i napisać jeden złoty.
Warto czasem setki razy przegrać, bo rośnie twoja wartość, kiedy się podnosisz.
Zawsze byłem blisko, nawet jak było ciężko, oddałem jej wszystko, zwróciła mi piosenką.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Tradução em português
Queremos poder pagar e realizar nossos sonhos com mão leve.
Caminhamos por esse caminho sinuoso por tanto tempo que não temos mais nada pela frente.
Queremos poder pagar e realizar nossos sonhos com mão leve.
Caminhamos por esse caminho sinuoso por tanto tempo que não temos mais nada pela frente.
A musa me deu algo que não posso devolver com música, porque não toco nada.
Não consigo ouvir bem, canto fracamente.
Tudo o que posso fazer é falar, talvez acenar estupidamente com a mão, e transformo isso em alguns troféus. Olha, vera verto.
Ela também me escuta como se fosse uma terapeuta e não fica por perto. Basta que ela tenha plantado uma semente em algum lugar.
O que estamos fazendo é poderoso porque me tirou de um porão que cheira apenas a baseado e garrafa.
Não deixe sua vida passar por você ao acaso. Contando quantos você tem?
Você já cuidou de tantas coisas, mas por dentro está vendo o mundo desmoronar. Você não adicionou nada sozinho.
Acho que não há aplausos para você no final. Quando sua cabeça está tremendo, suas pernas não sabem para onde ir.
Diga isso ao seu amigo. Porra, o que te deixou com vergonha?
Algumas falas quando crianças nos irritaram, porque sempre vêm de alguém tão perdido quanto você.
Queremos poder pagar e realizar nossos sonhos com mão leve.
Caminhamos por esse caminho sinuoso por tanto tempo que não temos mais nada pela frente.
Queremos poder pagar e realizar nossos sonhos com mão leve.
Caminhamos por esse caminho sinuoso por tanto tempo que não temos mais nada pela frente. - Labirintos. Eles estão perdidos neles há muito tempo.
Lá dentro você me deixou um fio como o de Ariadne, para que eu pudesse me revelar para as pessoas, mesmo estando dilacerado pela frustração com os chifres do Minotauro.
E escrevi para ela sobre tudo para me manter firme. E mesmo estando no fundo, era como nos Pirenéus.
Quanto mais doía, mais grato eu ficava. Mas nunca foi suficiente.
-Centenas de linhas ruins para se reunir e escrever uma linha dourada.
Às vezes vale a pena perder centenas de vezes porque seu valor aumenta quando você se recupera.
Sempre estive perto, mesmo quando foi difícil, dei tudo para ela, ela me devolveu com uma música.
Queremos poder pagar e realizar nossos sonhos com mão leve.
Caminhamos por esse caminho sinuoso por tanto tempo que não temos mais nada pela frente.
Queremos poder pagar e realizar nossos sonhos com mão leve.
Caminhamos por esse caminho sinuoso por tanto tempo que não temos mais nada pela frente.