Mais músicas de Typhoon
Mais músicas de Beste Zangers
Descrição
Produtor: Marcel Fisser
Letra e tradução
Original
Stil de tijd.
Laat het stoppen met verstrijken, zodat ik altijd, zoals nu, naar je kan kijken. Stil de tijd.
Stil de tijd, zo midden in het leven. Want hoe ik leef nu, lijkt het op mijn lijf geschreven.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
De lange, volle dagen, het eindeloze praten.
Jij en ik en wij.
Stil de tijd.
Stil de tijd. Laat het niet langer vervliegen.
Ik wil niet missen, noch mijn ouders ooit verliezen.
Stil de tijd.
Stil de tijd.
Doe het anders nu en dan exact zoals we hier nu samen zitten.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
Dus heb ik het beschreven, dit hemels heerlijk leven, zodat het nooit verdwijnt.
Als de eerste keer verliefd, voor het eerst een gebroken hart, de eerste keer verlies. Voor het eerst ruzie maken.
Waarom weet ik niet precies. Ik was ongetwijfeld wel koppig.
Het ging waarschijnlijk over niets.
Wam terecht in mijn eerste liedje voor een handjevol publiek, een paar vrienden en mijn ouders, maar het was tenminste iets.
In mijn hoofd was het pingpong, zoals jij toen je achttien was.
Wij zeggen niet van elke seconde. Ik vraag me af: hoe doe je dat? Hoe doe je dat?
De tijd vliegt voorbij en wij kijken toe. Hoe doe je dat? De juiste keuzes maken en ook weten hoe.
Hoe doe je dat? Dapper zijn, ben niet per se een held.
Hoe accepteer je ouder worden ondanks de heimwee naar jezelf? Hoe?
Of ligt het antwoord in het doen, in de berusting dat we doorgaan en het anders is dan toen?
In de liefde voor het moment en het stillen van de tijd. Zou ik niet anders willen doen.
Zou ik nergens anders willen zijn.
Ik steel de tijd.
Tradução em português
Silencie o tempo.
Deixe parar de passar, para que eu possa sempre, como agora, olhar para você. Silencie o tempo.
Tempo silencioso, no meio da vida. Porque a maneira como vivo agora parece feita sob medida para mim.
Silencie o tempo.
E eu sei que não é possível de jeito nenhum, mas passa tão rápido que tenho medo de esquecer.
Os dias longos e cheios, as conversas intermináveis.
Você e eu e nós.
Silencie o tempo.
Silencie o tempo. Não deixe evaporar mais.
Não quero sentir falta nem perder meus pais nunca.
Silencie o tempo.
Silencie o tempo.
Caso contrário, faça isso de vez em quando exatamente como estamos sentados aqui juntos agora.
Silencie o tempo.
E eu sei que não é possível de jeito nenhum, mas passa tão rápido que tenho medo de esquecer.
Então eu descrevi esta maravilhosa vida celestial, para que ela nunca desapareça.
Como a primeira vez no amor, a primeira vez um coração partido, a primeira vez a perda. Discutindo pela primeira vez.
Não sei exatamente por quê. Sem dúvida eu era teimoso.
Provavelmente não foi sobre nada.
Acabei cantando minha primeira música na frente de um punhado de pessoas, alguns amigos e meus pais, mas pelo menos foi alguma coisa.
Na minha cabeça era pingue-pongue, como você quando tinha dezoito anos.
Não dizemos a cada segundo. Eu me pergunto: como você faz isso? Como você faz isso?
O tempo voa e nós assistimos. Como você faz isso? Fazer as escolhas certas e saber como.
Como você faz isso? Ser corajoso não significa necessariamente ser um herói.
Como você aceita envelhecer apesar de sentir saudades de si mesmo? Como?
Ou a resposta está em fazê-lo, na resignação que continuamos e é diferente de então?
No amor do momento e na quietude do tempo. Eu não gostaria de fazer isso de outra maneira.
Eu não gostaria de estar em outro lugar.
Eu roubo tempo.