Mais músicas de Nina Lakomy
Descrição
Lançado em: 2026-03-20
Letra e tradução
Original
Podkładali nogi, żeby mu padła pył.
Śmiali się, gdy leżałam twarzą w dół.
A ja wstałam z ziemi silniejsza niż przedtem.
Dasz radę mówiłam do siebie szeptem.
Kopali dołki pod każdym moim krokiem.
Myśleli, że spadnę tam aż na dno.
Lecz ja twardo na nogach stałam i szłam dalej, choć bardzo bolało to.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Rzucali kłody pod nogi w każdej drodze. Chcieli zatrzymać każdy mój bieg.
A ja z tych kłód zbudowałam schody i wyszłam wyżej, niż chcieli mnie mieć.
Kali mnie w ogień. Mówili tam twoje miejsce.
Myśleli, że spłonę w nim, lecz dusza i ciało okazały się silniejsze.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Ich słowa były jak kamienie.
Każdy miał zepchnąć mnie na dno.
A ja z tych kamieni zbudowałam drogę, po której dziś idę na wprost.
Gdy wszystko wali się dookoła i nagle nie masz dokąd iść, to właśnie wtedy odkrywasz, jak silną potrafisz być.
Im mocniej pchali mnie w ciemność, tym jaśniej zaczęłam lśnić.
Bo kiedy nie masz już nic do stracenia, potrafisz silniejszą być.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Tradução em português
Eles colocaram os pés sob ele para fazer a poeira cair.
Eles riram enquanto eu me deitava de bruços.
E me levantei do chão mais forte do que antes.
Você consegue, sussurrei para mim mesmo.
Eles cavaram buracos a cada passo meu.
Eles pensaram que eu iria afundar ali.
Mas me mantive firme e continuei, mesmo doendo muito.
Eles me mandaram direto para o inferno. Eles pensaram que eu morreria em algum lugar ali.
E eu tomo café com o diabo e rio na cara deles.
Eles me jogaram aos lobos. Eles pensaram que iriam me despedaçar.
E os lobos me aceitaram na matilha e me mostraram como me defender.
Eles lançaram obstáculos em todas as direções. Eles queriam parar todas as corridas que eu fazia.
E construí escadas com esses troncos e fui mais alto do que eles queriam que eu fosse.
Eles me queimam no fogo. Disseram que sua casa era lá.
Eles pensaram que eu iria queimar dentro dele, mas minha alma e meu corpo ficaram mais fortes.
Eles me mandaram direto para o inferno. Eles pensaram que eu morreria em algum lugar ali.
E eu tomo café com o diabo e rio na cara deles.
Eles me jogaram aos lobos. Eles pensaram que iriam me despedaçar.
E os lobos me aceitaram na matilha e me mostraram como me defender.
Suas palavras eram como pedras.
Todo mundo iria me empurrar para baixo.
E com essas pedras construí uma estrada pela qual hoje caminho direto.
Quando tudo está desmoronando e de repente você não tem para onde ir, é aí que você descobre o quão forte você pode ser.
Quanto mais eles me empurravam para a escuridão, mais eu começava a brilhar.
Porque quando você não tem mais nada a perder, você pode ser mais forte.
Eles me mandaram direto para o inferno. Eles pensaram que eu morreria em algum lugar ali.
E eu tomo café com o diabo e rio na cara deles.
Eles me jogaram aos lobos. Eles pensaram que iriam me despedaçar.
E os lobos me aceitaram na matilha e me mostraram como me defender.