Mais músicas de YUKI
Descrição
Produtor: Yuki Kempees
Engenheiro de Masterização e Mixagem: Hans van Vondelen
Produtor: Ketta
Compositor e letrista: Yuki Kempees
Compositora e Letrista: Anne Tekstra
Compositor: Bart Janssen
Letrista: Rachel Louise
Letra e tradução
Original
Een, twee.
Mijn lichaam voelt vreemd.
Ik heb geen routines, een dag niet geleefd.
Ik leef op benzine van de zonde, maar dit is niet gezond, nee.
Mijn handen liggen open, mijn hart nog steeds op slot.
Schuldgevoel, niet genoeg, de bekende 's ochtends vroeg en ik draaf door in het donker.
Hard, ga door tot het eind en het wordt steeds leger sinds bewustzijn verscheen en ik voel steeds minder. Nu is het alleen, alleen.
De stad in mijn ogen, het spookt, het is stil hier.
De ramen gesloten, nog een rondje, nog een klein puntje plezier.
Ik voelde vroeger beter.
Hij komt langs mijn geweten en het kon me nooit schelen.
Schuldgevoel, niet genoeg, de bekende 's ochtends vroeg en ik draaf door in het donker.
Hard, ga door tot het eind en het wordt steeds leger sinds bewustzijn verscheen en ik voel steeds minder.
Nu is het alleen, alleen.
En de problemen die ik heb, ze omsluiten als een web waarin ik al verstrikt ben sinds de dag dat ik je ken.
Ik heb een waas hier voor mijn ogen. Ik heb mezelf voorgelogen.
Nu ben ik alleen.
Schuldgevoel, niet genoeg, de bekende 's ochtends vroeg en ik draaf door in het donker.
Hard, ga door tot het eind en het wordt steeds leger sinds bewustzijn verscheen en ik voel steeds minder.
Nu is het alleen, alleen.
Ga door tot het eind.
Tradução em português
Um, dois.
Meu corpo parece estranho.
Não tenho rotinas, um dia não vivido.
Vivo da gasolina do pecado, mas isso não é saudável, não.
Minhas mãos estão abertas, meu coração ainda trancado.
Culpa, não basta, o familiar de manhã cedo e continuo correndo no escuro.
Difícil, continuo até o fim e vai ficando cada vez mais vazio desde que a consciência apareceu e sinto cada vez menos. Agora está sozinho, sozinho.
A cidade aos meus olhos é assombrada, é tranquila aqui.
As janelas se fecharam, mais uma rodada, mais um pouquinho de diversão.
Eu costumava me sentir melhor.
Ele passou pela minha consciência e eu nunca me importei.
Culpa, não basta, o familiar de manhã cedo e continuo correndo no escuro.
Difícil, continuo até o fim e vai ficando cada vez mais vazio desde que a consciência apareceu e sinto cada vez menos.
Agora está sozinho, sozinho.
E os problemas que tenho me envolvem como uma teia na qual estou enredado desde o dia em que te conheci.
Tenho um borrão aqui diante dos meus olhos. Eu menti para mim mesmo.
Agora estou sozinho.
Culpa, não basta, o familiar de manhã cedo e continuo correndo no escuro.
Difícil, continuo até o fim e vai ficando cada vez mais vazio desde que a consciência apareceu e sinto cada vez menos.
Agora está sozinho, sozinho.
Continue até o fim.