Mais músicas de NATA
Mais músicas de Tailor Cut
Descrição
Lançado em: 29/01/2026
Letra e tradução
Original
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez.
Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Za rękę trzymałaś mnie mocno, by nie dopadła mnie samotność.
To miało tylko dać mi komfort, ale ja czułam non stop, że sama nie stawiczuła demonom.
Teraz gram, co chcę, a ludzie w końcu chłoną. Mamo, patrz! Tak, to ja.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
W zbroi za ciasno, jasno, za oknem miasto stało.
Na policzkach strugi soli, rany, których czas nie koi, nie koi. Nie chciałam być problemem, bo miałam ich zbyt wiele.
Ślady w umyśle i ciele, rady niby całkiem szczere, całkiem szczere, ale zabierały przestrzeń.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Jak sensei nauczyć sosenkę całować?
Że dla mnie jest wszystko potrzebne.
Dla siebie, jak sensei nauczyć sosenkę całować?
Że dla mnie jest wszystko potrzebne.
Tradução em português
À noite, quando as luzes da sua janela se apagam, não consigo dormir.
Chuva de lágrimas está caindo dos meus olhos novamente, chuva de lágrimas.
Embora eu veja menos, ainda sinto mais.
Hoje, assim como a ecolocalização, sigo o som, o som.
Você segurou minha mão com força para que eu não ficasse sozinho.
Era para me dar conforto apenas, mas eu sentia constantemente que ela mesma não havia enfrentado os demônios.
Agora toco o que quero e as pessoas finalmente ouvem. Mãe, olha! Sim, sou eu.
À noite, quando as luzes da sua janela se apagam, não consigo dormir.
Chuva de lágrimas está caindo dos meus olhos novamente, chuva de lágrimas. Embora eu veja menos, ainda sinto mais.
Hoje, assim como a ecolocalização, sigo o som, o som.
A armadura estava muito apertada, era brilhante, a cidade ficava do lado de fora da janela.
Rios de sal nas bochechas, feridas que o tempo não acalma, não acalma. Eu não queria ser um problema porque tinha muitos deles.
Rastros na mente e no corpo, conselhos que pareciam bastante sinceros, bastante sinceros, mas que ocupavam espaço.
À noite, quando as luzes da sua janela se apagam, não consigo dormir.
Chuva de lágrimas está caindo dos meus olhos novamente, chuva de lágrimas. Embora eu veja menos, ainda sinto mais.
Hoje, assim como a ecolocalização, sigo o som, o som.
À noite, quando as luzes da sua janela se apagam, não consigo dormir.
Chuva de lágrimas está caindo dos meus olhos novamente, chuva de lágrimas. Embora eu veja menos, ainda sinto mais.
Hoje, assim como a ecolocalização, sigo o som, o som.
Como ensinar um pinheiro a beijar um sensei?
Que tudo é necessário para mim.
Para você, como ensinar um pinheiro a beijar um sensei?
Que tudo é necessário para mim.