Mais músicas de Gibb Key
Mais músicas de Tailor Cut
Mais músicas de Kubbini
Descrição
Vocais: Gibb Key
Letrista: Bartłomiej Grzyb
Vocais: corte sob medida
Letrista: Tatenda Chakanetsa
Vocal: ADM
Letrista: Mateusz Adamowicz
Produtor: Kubbini
Programador: Kubbini
Compositor: Kuba Śmiegasiewicz
Letra e tradução
Original
Mówi, że warunki to tam no. . . Ciężko to nazwać warunkami do życia.
Bo chaty spalone, dziury jakieś.
Normalnie, że ma w dachu dziurę, że widać niebo, wszystko, nie? Tam sto złotych.
I stary, ale ja nie mam z tym co zrobić, bo ja jestem poszukiwany. Jestem gońcem.
Gdzie ja do sklepu nie pójdę, to policję wzywają. Żyłem w tym uzieniu powiem ci.
Jedzenie było, kąpiel. Konsole mieli chyba Playa czwórkę. Z życia czerpać.
No to to sypie się nad waszą głową. Niebo może nawet jeden szczyt.
Zwłaszcza jak obok siebie masz osobę, dla której słowo niewarte jak drobne.
Znam wielu ludzi, których talenty były większe niż ich marzenia.
Nie chcieli łudzić się, że czeka na nich w życiu coś więcej niż resztę pokolenia.
Znam to, znam to, bo żyłem tam i pewnie nadal bym był, gdyby nie moja siostra i brat.
Dlatego ja też chcę wam pokazać świat jak oni mi wtedy tam.
I zrobię stypendia w każdej szkole, żebyście mieli łatwiejszy start, więc o siebie walcz.
Wiem, jak to jest, kiedy nie ma co jeść. Wiem, jak to jest, jak dni lecą co dzień.
Wiem, jak to jest, jak nikt nie słucha cię. Wiem, jak to jest, kiedy świat wali się.
Przeżyłem wszystko, co w życiu najgorsze. Wiem, kiedy najlepszym kumplem jest dzień.
-Zabiorę cię stamtąd. Chodź. -Hope, hope, hope. My city needed hope.
For all those days we fell apart. Hope, hope, hope. My city.
I can't lie. It's all that matters. Hope, hope, hope.
My city needed hope. For all those days we fell apart. Hope, hope, hope.
My city.
-I can't lie. It's all that matters. -Początek mój nie był łatwy.
Dziś czuję spokój bez prometyazyny. Ukształtowały mnie traumy.
Powoli sam siebie lepię jak z plasteliny. Czułem się gorszy, niedoceniony.
Dużo kompleksów, mało mamony. Chłopczak ze wsi musiał wyjechać. Paradoksalnie, by zebrać plony.
To, co dla mnie ważne, to dla ciebie bzdury. Bo nagle te życie doceniam.
Nad głową wisiały mi czarne chmury. Tak jak pod sufitem kolega.
Zaopiekuję się tobą, bo wyleczyłem się sam. Już przyjacielu ci nie mam nic za złe, choć moje prośby trafiały do spam.
Jestem wrażliwy. Chyba za bardzo. Albo to moja zaleta.
Wszystko, co cenne nie przychodzi łatwo. Czasami trzeba po prostu poczekać.
Przyjechałem tu znikąd, ubrany w bojęźń i wiarę. Ja chciałem tylko być wysłuchany. Jak mój nowy kawałek.
Hope, hope, hope. My city needed hope.
For all those days we fell apart.
Hope, hope, hope. My city.
I can't lie. It's all that matters.
Tradução em português
Ele diz que as condições existem. . . É difícil chamar isso de condições de vida.
Como as cabanas estavam incendiadas, havia alguns buracos.
Normalmente tem um buraco no telhado, dá para ver o céu, tudo, né? Cem zlotys ali.
E cara, eu não sei o que fazer com isso porque sou procurado. Eu sou um mensageiro.
Onde quer que eu vá na loja, eles chamam a polícia. Eu vivi nessa armadilha, vou te contar.
Tinha comida, banho. Acho que Playa tinha quatro consoles. Desenhe da vida.
Bem, está desmoronando na sua cabeça. O céu pode até ter um pico.
Principalmente quando você tem ao seu lado uma pessoa para quem uma palavra não vale nada.
Conheço muitas pessoas cujos talentos eram maiores que seus sonhos.
Eles não queriam se iludir pensando que algo mais os esperava na vida do que o resto de sua geração.
Eu sei disso, eu sei porque morei lá e provavelmente ainda viveria se não fosse por minha irmã e meu irmão.
É por isso que também quero mostrar o mundo como eles faziam naquela época.
E farei bolsas de estudo em todas as escolas para que você tenha um começo mais fácil, então lute por si mesmo.
Eu sei o que é não ter nada para comer. Eu sei como é quando os dias voam todos os dias.
Eu sei como é quando ninguém te escuta. Eu sei como é quando o mundo está desmoronando.
Eu experimentei todas as piores coisas da vida. Eu sei quando é o dia do melhor amigo.
-Eu te levo de lá. Vir. -Esperança, esperança, esperança. Minha cidade precisava de esperança.
Durante todos aqueles dias em que nos separamos. Esperança, esperança, esperança. Minha cidade.
Eu não posso mentir. É tudo o que importa. Esperança, esperança, esperança.
Minha cidade precisava de esperança. Durante todos aqueles dias em que nos separamos. Esperança, esperança, esperança.
Minha cidade.
-Eu não posso mentir. É tudo o que importa. -Meu começo não foi fácil.
Hoje me sinto tranquilo sem prometazina. Fui moldado pelo trauma.
Estou lentamente me moldando como plasticina. Eu me sentia inferior, desvalorizado.
Muitos complexos, pouco dinheiro. O menino da aldeia teve que ir embora. Paradoxalmente, para fazer a colheita.
O que é importante para mim é besteira para você. Porque de repente eu aprecio esta vida.
Nuvens negras pairavam sobre minha cabeça. Assim como no teto, meu amigo.
Eu cuidarei de você porque me curei. Meu amigo, não te culpo mais, embora meus pedidos tenham acabado em spam.
Eu sou sensível. Provavelmente demais. Ou essa é a minha vantagem.
Tudo o que é valioso não é fácil. Às vezes você só precisa esperar.
Vim aqui do nada, vestido de medo e fé. Eu só queria ser ouvido. Como minha nova música.
Esperança, esperança, esperança. Minha cidade precisava de esperança.
Durante todos aqueles dias em que nos separamos.
Esperança, esperança, esperança. Minha cidade.
Eu não posso mentir. É tudo o que importa.