Mais músicas de Fiolet
Descrição
Compositor: Сергій Мартинюк
Compositor: Роман Андрухів
Letrista: Сергій Мартинюк
Letra e tradução
Original
Давай помовчимо про те, які світанки на сході.
Про те, як смерть з тобою грала вкотре у піддавки. Про те, що сім життів буває у котів хіба гордих.
Давай помовчимо про тих, кому судилось піти.
Хотів забути, але серце буде все пам'ятати. Цигарка, кава, дешеве купе, залізний всеок.
Давай помовчимо про тих, хто не злякався, брате.
Про сонце нового ранку, сотень небесних дірок. Давай!
Кричить мати-мачуха наша війна, зганяє дітей на вечерю до столу.
Так хочеться дива, а дива нема, лиш тягнеться час проквола.
Кричить мати-мачуха наша війна.
Давай помовчимо про те, що сниться нашим в окопах.
Про попіл з бахмутських вулиць у небі кольору слив. Про те, як з фото усміхається малеча вдома.
Давай помовчимо про всіх, хто десь чекав і любив.
Давай помовчимо, а вітер наше хай відспіває, допоки доля гне цвяхи од наші руки пусте.
Усе нововирі та віриш іншого і не знаю.
Давай помовчимо, як мами в саду травні цвіте.
Давай!
Кричить мати-мачуха наша війна, зганяє дітей на вечерю до столу.
Так хочеться дива, а дива нема, лиш тягнеться час проквола.
Кричить мати-мачуха наша війна, зганяє дітей на вечерю до столу.
Так хочеться дива, а дива нема, лиш тягнеться час проквола.
Кричить мати-мачуха наша війна, зганяє дітей на вечерю до столу.
Так хочеться дива, а дива нема, лиш тягнеться час проквола.
Кричить мати-мачуха наша війна!
Tradução em português
Vamos ficar calados sobre o que amanhece no leste.
Sobre como a morte mais uma vez pregou peças em você. Sobre o fato de que apenas gatos orgulhosos têm sete vidas.
Vamos ficar calados sobre aqueles que estavam destinados a partir.
Queria esquecer, mas meu coração vai lembrar de tudo. Um cigarro, um café, um cupê barato, uma caixa de ferro.
Vamos ficar calados sobre quem não se assustou, irmão.
Sobre o sol da nova manhã, centenas de buracos no céu. Vamos!
A madrasta grita a nossa guerra, leva as crianças à mesa para jantar.
Então você quer um milagre, mas não existe milagre, apenas o tempo do colapso se arrasta.
A madrasta grita a nossa guerra.
Vamos ficar calados sobre o que sonhamos nas trincheiras.
Sobre as cinzas das ruas de Bakhmut no céu da cor de ameixa. Sobre como o pequenino sorri em casa pela foto.
Vamos ficar calados sobre todos que esperaram em algum lugar e amaram.
Fiquemos em silêncio e deixemos nosso vento cantar, até que o destino tire os pregos de nossas mãos vazias.
Vocês são todos novos convertidos e acreditam no contrário e eu não sei.
Vamos ficar quietos, enquanto maio floresce no jardim da mamãe.
Vamos!
A madrasta grita a nossa guerra, leva as crianças à mesa para jantar.
Então você quer um milagre, mas não existe milagre, apenas o tempo do colapso se arrasta.
A madrasta grita a nossa guerra, leva as crianças à mesa para jantar.
Então você quer um milagre, mas não existe milagre, apenas o tempo do colapso se arrasta.
A madrasta grita a nossa guerra, leva as crianças à mesa para jantar.
Então você quer um milagre, mas não existe milagre, apenas o tempo do colapso se arrasta.
Madrasta grita nossa guerra!