Mais músicas de Taco Hemingway
Mais músicas de Livka
Descrição
Produtor, produção musical: Zeppy Zep
Engenheiro de Masterização, Engenheiro de Mixagem: Rafał Smoleń
Vocalista: Taco Hemingway
Letrista: Filip Szcześniak
Compositor: Michał Bedkowski
Letra e tradução
Original
Krople deszczu na mym karku. W płaszczu mam schowany zeszyt.
Plac Zamkowy jest już martwy. Nie chcę żyć już czasem przeszłym.
Idę ciemnym, nowym światem, choć to dla mnie stare śmieci. Do pijalni wódek zajrzę tam, gdzie każdy blat się lepi.
Barman ubrany jak portier. Linie dialogowe puste.
A samotność to rewolwer, więc zamawiam sobie lufkę. Motyl w brzuchu stał się larwą. Zżera duszę się i puchnie.
Jestem sam pod ciemną gwiazdą. Nie poznaję twarzy w lustrze.
Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze. Koszmar na jawie.
Bezsenne ulice, po których znowu się włóczysz.
Nie wiesz, gdzie idziesz pijanymi krokami i do mnie piszesz.
Gdy wychodzę na ulicę, słyszę wrzaski młodych ludzi.
Jeszcze wierzą w swoją misję. Jeszcze świat ich nie obudził.
Ja też chciałem zmienić system i musiałem to porzucić, bo dziś świat to tylko biznes. Tamten zmarł i nie powróci.
Na południe, w stronę Wilczej. Tłumy ludzi wciąż pod Spatif. Nie mam siły na nich dzisiaj.
Chyba przejdę się w Frascati. W mej kieszeni nowy DM.
Potem jeszcze drugi gratis. Lecz nie do mnie ona pisze. Przecież on jest adresatem.
Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze. Koszmar na jawie.
Bezsenne ulice, po których znowu się włóczysz.
Nie wiesz, gdzie idziesz pijanymi krokami i do mnie -piszesz. -Sprawdzę, o co chodzi z Rudą.
Sięgam dłonią do kieszeni. Piotrek, o co chodzi z bluzą? Pytasz mnie już po raz setny.
Taki jeden dobry kumpel dał mi radę wieki temu. W sumie mogłem go posłuchać.
Jeśli piłeś, nie DM-uj.
Jakaś para jest na skarpie zanurzona w pocałunku.
Chcę typowi wytłumaczyć, że nie znajdzie w niej ratunku.
Gdy go rzuci jak zły nawyk i zostawi go na bruku, niech odzyska swoją -bluzę. Niech pokaże trochę buntu. -Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze.
Koszmar na jawie. Bezsenne ulice, po których znowu się włóczysz.
Nie wiesz, gdzie idziesz pijanymi krokami i do mnie piszesz.
Żyjesz tylko w moich myślach. Ale ile jeszcze przetrwasz?
Tu warunki makabryczne. Strasznie duszno.
Mały metraż, a sąsiedztwo jakby Tyrmand skąpał w opętanych szeptach.
Już na pogotowie mnie sił brak i nie bawi mnie ten spektakl.
Na trzech krzyży pod kościołem łypie święty Nepomucen, jakby czekał na mą spowiedź, jakby pragnął mnie pouczyć, zanim całkiem tu utonę.
Może wskaże mi kierunek. Z szeptu wybija się okrzyk. Ktoś nas błaga o ratunek.
Ratunku!
Tradução em português
Gotas de chuva no meu pescoço. Tenho um caderno escondido no meu casaco.
A Praça do Castelo já está morta. Não quero mais viver no passado.
Estou indo para um mundo novo e sombrio, mesmo que isso seja um lixo velho para mim. Vou para a sala das bombas de vodca, onde todas as bancadas estão pegajosas.
Um barman vestido de porteiro. Linhas de diálogo em branco.
E a solidão é uma arma, então encomendei uma arma. A borboleta no meu estômago virou larva. Isso come minha alma e incha.
Estou sozinho sob uma estrela negra. Não reconheço o rosto no espelho.
Os olhos dos transeuntes brilham como velas à noite. Um pesadelo acordado.
Ruas sem dormir onde você vagueia novamente.
Você não sabe por onde anda com passos bêbados e me escreve.
Quando saio para a rua, ouço gritos de jovens.
Eles ainda acreditam em sua missão. O mundo ainda não os despertou.
Também quis mudar o sistema e tive que abandoná-lo, porque hoje o mundo é só negócio. Aquele morreu e não voltará.
Sul, em direção a Wilcza. Multidões de pessoas ainda em Spatif. Não tenho energia para eles hoje.
Acho que vou dar um passeio em Frascati. Um novo DM no meu bolso.
Depois outro de graça. Mas ela não está escrevendo para mim. Afinal, ele é o destinatário.
Os olhos dos transeuntes brilham como velas à noite. Um pesadelo acordado.
Ruas sem dormir onde você vagueia novamente.
Você não sabe para onde vai com seus passos bêbados e me escrevendo. -Vou verificar o que está acontecendo com Ruda.
Enfio a mão no bolso. Piotrek, o que há com esse moletom? Você está me perguntando pela centésima vez.
Este bom amigo me deu um conselho há muito tempo. Eu realmente poderia ouvir isso.
Se você tem bebido, não mande DM.
Um casal está numa encosta, imerso num beijo.
Quero explicar ao cara que ele não encontrará salvação nela.
Quando ela o abandonar como um mau hábito e o deixar na calçada, deixe-o pegar o moletom de volta. Deixe-o mostrar alguma rebelião. -Os olhos dos transeuntes à noite brilham como velas.
Um pesadelo acordado. Ruas sem dormir onde você vagueia novamente.
Você não sabe por onde anda com passos bêbados e me escreve.
Você só vive em meus pensamentos. Mas quanto tempo você sobreviverá?
As condições aqui são horríveis. Muito abafado.
Espaço pequeno, mas a vizinhança parecia banhada pelos sussurros possuídos de Tyrmand.
Não tenho forças para ir ao pronto-socorro e não me importo com esse espetáculo.
São Nepomuceno olha de soslaio para três cruzes sob a igreja, como se esperasse minha confissão, como se quisesse me ensinar antes que eu me afogue completamente aqui.
Talvez ele possa me indicar a direção. Um grito irrompe do sussurro. Alguém está nos implorando para salvá-los.
Ajuda!