Mais músicas de DJ Element
Mais músicas de Nullizmatyk
-
Rap To Sztuka MC Baggy, Nullizmatyk, Cira, Markowy, bartek koko, Ryfa Ri, Sensi, Mada, Wojtas WLB, Decó, Kazy, Pastoro, Łasuch, Chwiejsky, DJ HWC
Mais músicas de O.S.T.R.
Descrição
Palavras: O.S.T.R., Nullizmatyk; Álbum: Novo Começo; Produtor: DJ Element; Saxofone/Flauta: Mateusz Leśniczy; Trompete: Paweł Gulisz; Baixo: Tomasz Fam; Riscos/Cortes: DJ Element; Mixagem/Masterização: DJ Haem; DIRETOR: Daniil Yurzhina, Mukhtar Hasanovskiy; Edição: Daniel Yurzhina; Luz: Karol Ras;
Letra e tradução
Original
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą.
Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów niezastąpieni szermierze mikrofonu.
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą. Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów -niezastąpieni szermierze mikrofonu.
-Null bracie, przepraszam, bo się miałem dograć wcześniej, ale spragniony wrażeń znów zaginąłem na mieście.
Nigdy nie będę mędrcem. Korci mnie ewidentnie popić na rozrabiać, narobić se w ewidencję.
Prośby bym się zmienił. Nie myl playback.
Kiedy play dead, żebym mieć se to fufu na wszystko, co niepotrzebne. Nie to, że chcę taki być, mimo to jestem.
Niech luj nie podbijam. Zapytać się jeszcze. Muszę spełnić wszystkie z moich pragnień.
Nie zdam żadnej roli, choć cioli robię jak pancake.
Kaseta za kasete prosto z podziemia. Barter. Skąd wielu zobaczy jeszcze we mnie oligarchę?
Sumiennie, dokładnie do celu jak po chmielu. Mam humor w promieniu dwu kilo.
Wszystko płynie po mojemu stilu. Wredny niczym pies mój po wizycie w ZUS-ie.
Nie stać mnie na starość, lecz na browar pod ratuszem.
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą.
Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów niezastąpieni szermierze mikrofonu.
Potrzebują żagle wiatru. Dziś muzyka sztuczny fast food. Dawno wypadł mi z nim na stół.
W tekstach mentalne gimnazjum. Już zostało nas tu kilkunastu. Szósty zmysł kontrastu.
Kontra dla fajansu, podrabiańców.
Wciąż dajemy rap tu miastu bez podjazdu flow Komanczów na wymarciu dla wybrańców.
Nie karykatur, co gubią kroki w tańcu dla poklasków, blasku reflektorów, lamzu rozpruwają zasad łańcuch. Wysiadłem z pociągu fałszu.
Wolę z dziećmi iść do parku.
Chłopiec był rockandrollowcem, dziś rockandrollowiec ojcem. Nie chcę zostać w kropce sam jak palec. Koniec z końcem.
Spragniony promieni rodzina mym najjaśniejszym słońcem.
Lepiej pójść to to docenić, niż pozostać wywrotowcem.
Choć jak zwykle łaknę czasu, którego braku naliczenie policzę zachu. Często tak klęczę po nocach, gram kolejną partię szachów.
Tego, czego pragnę, brachu, wiedziałem już wcześniej niż na cztery bory rapu.
Za dnia tatuś, nocą Nosferatu. Pragnę rapów jak ćma światła.
Moja mantra bez presji i madła. Abecze z polskiego abecadła.
Chcieli wrzucić nas do szamba, dojechać jak łaskomarka. Dziś to nieśmiertelna marka. Żywu nie odbierze stajla.
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą.
Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów niezastąpieni szermierze mikrofonu.
Niszczę konwencje i stereotypy. Z muzyką zżyty od pierwszej płyty.
Pamiętasz stare czasy jak hip hop był hip hopem? Mordo, zabieram cię tam z powrotem.
Nie możemy zawieść.
Jak mam wybór, to nie szukam drogi. W najłatwiejszy wyjścia.
-Pelo Graf wraca do starych zasad. -Kolejny raz puszczamy rap w obieg.
Wciąż niezależny. Wierzę w siebie i w karmę. Nigdy dosyć.
Kolejny etap. Przemierzam bezkres rapem.
Tradução em português
E se a juventude pudesse ser restaurada, a juventude hoje seria da velha escola.
Não confunda o teto com o chão.
E se restaurarmos a fé, que hoje é o pilar, não nos encontraremos na final.
E se pudéssemos trazer o hip hop de volta à vertical, porque as coisas boas dos clones de alguma forma não acompanham.
Sede de rap na fé, cara, nessa era de campeões, espadachins insubstituíveis do microfone.
E se a juventude pudesse ser restaurada, a juventude hoje seria da velha escola. Não confunda o teto com o chão.
E se restaurarmos a fé, que hoje é o pilar, não nos encontraremos na final.
E se pudéssemos trazer o hip hop de volta à vertical, porque as coisas boas dos clones de alguma forma não acompanham.
Sedento de rap na fé, cara, nessa era de campeões - espadachins insubstituíveis do microfone.
-Nulo irmão, me desculpe, era para eu ter conversado mais cedo, mas estava com fome de emoção e me perdi na cidade novamente.
Nunca serei um homem sábio. Obviamente estou tentado a beber, criar problemas e bagunçar os discos.
Eu imploraria para mudar. Não confunda a reprodução.
Quando me finjo de morto, para que eu tenha que fufu para tudo que for desnecessário. Não é que eu queira ser assim, mas sou assim mesmo.
Por favor, não levante a voz. Pergunte novamente. Eu tenho que realizar todos os meus desejos.
Não consigo passar nenhum papel, mesmo fazendo como se fosse uma panqueca.
Cassete após cassete direto do underground. Troca. Por que muitas pessoas ainda me verão como um oligarca?
Conscienciosamente, exatamente para o gol como um louco. Estou com um humor de dois quilos.
Tudo flui do meu jeito. Tão cruel quanto meu cachorro depois de visitar o ZUS.
Não posso viver na velhice, mas posso comprar uma cervejaria perto da prefeitura.
E se a juventude pudesse ser restaurada, a juventude hoje seria da velha escola.
Não confunda o teto com o chão.
E se restaurarmos a fé, que hoje é o pilar, não nos encontraremos na final.
E se pudéssemos trazer o hip hop de volta à vertical, porque as coisas boas dos clones de alguma forma não acompanham.
Sede de rap na fé, cara, nessa era de campeões, espadachins insubstituíveis do microfone.
Eles precisam de velas de vento. Hoje, música artificial de fast food. Está na minha mesa há muito tempo.
Nos textos, um colégio mental. Já restam cerca de uma dúzia de nós aqui. O sexto sentido de contraste.
Um contador para faiança e falsificações.
Ainda estamos dando rap aqui para uma cidade sem entrada, fluxo Comanche em extinção para os poucos escolhidos.
Não caricaturas que perdem o passo na dança por causa dos aplausos, do brilho dos holofotes, e dos lamzu, que quebram a cadeia de regras. Saí do trem das mentiras.
Prefiro ir ao parque com meus filhos.
O menino era um rock'n'roller, agora é pai de um rock'n'roller. Não quero ficar em apuros. De ponta a ponta.
Minha família, sedenta de raios, é meu sol mais brilhante.
É melhor apreciar isso do que continuar subversivo.
Embora, como sempre, tenha fome de tempo, cuja falta contarei com o tempo. Muitas vezes me ajoelho assim à noite, jogando outra partida de xadrez.
O que eu quero, mano, eu já sabia antes dos quatro ventos do rap.
Papai durante o dia, Nosferatu à noite. Quero raps como uma mariposa quer luz.
Meu mantra é sem pressão e sem pressão. Abecze do alfabeto polonês.
Eles queriam nos jogar em uma fossa séptica e nos bater como se fosse uma cócega. Hoje é uma marca imortal. Ele não tirará o estábulo dele com vida.
E se a juventude pudesse ser restaurada, a juventude hoje seria da velha escola.
Não confunda o teto com o chão.
E se restaurarmos a fé, que hoje é o pilar, não nos encontraremos na final.
E se pudéssemos trazer o hip hop de volta à vertical, porque as coisas boas dos clones de alguma forma não acompanham.
Sede de rap na fé, cara, nessa era de campeões, espadachins insubstituíveis do microfone.
Destruo convenções e estereótipos. Ele é apaixonado por música desde seu primeiro álbum.
Lembra dos velhos tempos, quando o hip hop era hip hop? Mordo, vou levar você de volta para lá.
Não podemos falhar.
Se eu tiver escolha, não procuro um caminho. A saída mais fácil.
-Pelo Graf volta às regras antigas. -Estamos colocando o rap em circulação novamente.
Ainda independente. Eu acredito em mim mesmo e no carma. Nunca é suficiente.
A próxima etapa. Atravesso a vastidão com rap.