Mais músicas de Hakan Yılmaz
Mais músicas de Hüsnü Arkan
Descrição
A neve farfalha sob os pés, como se sussurrasse algo antigo, esquecido. O ar é cortante, mas por dentro arde um calor estranho e teimoso - como uma luzinha na janela de uma casa distante, que parece brilhar só para você. Tudo ao redor parecia ter congelado: os bétulas, a lua, até os pensamentos. Só passos e um assobio suave, escapando do peito como uma lembrança daqueles que já não chamam. Há uma coragem especial em seguir em frente, sabendo que não haverá calor nem respostas. Simplesmente seguir em frente, porque alguém tem que carregar essa luz, mesmo que não se entenda por que. Entre a neve e o silêncio, de repente fica claro: viver é a mais corajosa das loucuras. Letra: Nazım Hikmet Ran Música: Hakan Yılmaz Arranjo: Deniz Bayrak Vocal: Hakan Yılmaz e Hüsnü Arkan Gravação, mixagem, masterização: Mert Yüksel Estúdio de gravação: Müziklab. Design da capa: Ragıp İncesagir
Letra e tradução
Original
Karlı kayın ormanında yürüyorum geceleyin.
Efkarlıyım, efkarlıyım.
Elini ver nerdeyin.
Memleket mi, yıldızlar mı?
Gençliğim mi daha uzak?
Kayınların arasında bir pencere sarı sıcak.
Ben oradan geçerken biri amca dese gir içeri.
Girip yerden selamlasam hane içindekileri.
Ben oradan geçerken biri amca dese gir içeri.
Girip yerden selamlasam hane içindekileri.
Ay ışığı renginde kar. Çizmelerim keçe ağır.
İçimde çalınan musluk beni nereye çağırır?
En acayip gücümüzdür.
Kahramanlıktır yaşamak.
Öleceğimizi bilip öleceğimizi mutlak.
Memleket mi daha uzak?
Gençliğim mi, yıldızlar mı? Bayramoğlu, Bayramoğlu.
Ölümden öte köy var mı? Memleket mi daha uzak?
Gençliğim mi, yıldızlar mı? Bayramoğlu, Bayramoğlu.
Ölümden öte köy var mı?
Tradução em português
Estou caminhando pela floresta de faias nevadas à noite.
Estou triste, estou triste.
Me dê sua mão, onde você está?
Pátria ou estrelas?
Minha juventude está mais longe?
Uma janela entre as faias é amarela e quente.
Se alguém disser tio enquanto estou passando, entre.
Se eu entrar e cumprimentar todos na casa do chão.
Se alguém disser tio enquanto estou passando, entre.
Se eu entrar e cumprimentar todos na casa do chão.
Neve da cor do luar. Minhas botas estão pesadas.
Para onde me chama a torneira que corre dentro de mim?
É o nosso poder mais estranho.
Viver é heróico.
É certo que sabemos que morreremos e que morreremos.
A cidade natal fica mais longe?
Minha juventude ou as estrelas? Bayramoglu, Bayramoglu.
Existe uma aldeia além da morte? A cidade natal fica mais longe?
Minha juventude ou as estrelas? Bayramoglu, Bayramoglu.
Existe uma aldeia além da morte?