Mais músicas de Ganczarska
Descrição
Compositor: Luiza Ganczarska
Letrista: Luiza Ganczarska
Letra e tradução
Original
Krążę na arkusie między domem aż po Nara.
Dzieci grają znów w plażową.
Tu panuje wieczne lato.
Po ulicy spływa piana.
Sąsiad myje swoje auto.
Z kuchni ciągle słychać radio.
Chwytam szklankę coli, leci coś nowego
Turner. Tutaj chłodno i spokojnie.
Światy z Lego śpią w szufladzie. Jaki to jest żywy ogień.
Jak wciąż płonie moje jaśnie.
Ciągle widzę to wyraźnie.
I wciąż nie wiem, ile jeszcze będę tu.
Gdzieś tam żyję ciałem, nie wychodzę z ról.
I wciąż nie wiem, ile jeszcze będę tu.
Świat się kręci dalej, umyka spod stóp.
Znów się dziś schowamy po rozgrywce na stadionie.
Będą tosty, Kuba, Daniel.
Mam już skrytkę w mojej głowie.
Gdy rozlegną się już głosy, nasze mamy krzykną z okien dwie kanapki, szybka kąpiel.
Miasta z kredy zasną, oby deszcz ich nie zmył nocą.
Włączę kompa z moim bratem, H3 i Jay,
Simsy hołga, a z daleka szum pociągów budzi moją wyobraźnię.
Ciągle słyszę to wyraźnie.
I wciąż nie wiem, ile jeszcze będę tu.
Gdzieś tam żyję ciałem, nie wychodzę z ról.
I wciąż nie wiem, ile jeszcze będę tu.
Świat się kręci dalej, umyka spod stóp.
Odtwarzam w Winampie moją ulubioną plejkę.
Jakiś rap z garażu jeszcze.
Linkin Park, po plecach dreszcze.
I wspominam, kiedy mała po fotelach wciąż skakałam, że to niby jest rwia skała.
Tradução em português
Estou circulando em uma arcada entre minha casa e Nara.
As crianças estão brincando de praia novamente.
É verão eterno aqui.
A espuma escorre pela rua.
Um vizinho está lavando seu carro.
Você ainda pode ouvir o rádio vindo da cozinha.
Pego um copo de Coca-Cola, algo novo está acontecendo
Turner. É legal e calmo aqui.
Os mundos Lego dormem em uma gaveta. Que fogo vivo é esse.
Como minha leveza ainda queima.
Ainda vejo isso claramente.
E ainda não sei quanto tempo mais estarei aqui.
Em algum lugar por aí eu convivo com meu corpo, não saio dos papéis.
E ainda não sei quanto tempo mais estarei aqui.
O mundo continua girando, escapando de seus pés.
Vamos nos esconder novamente hoje depois da partida no estádio.
Haverá brinde, Kuba, Daniel.
Já tenho um esconderijo na minha cabeça.
Quando as vozes forem ouvidas, nossas mães gritarão das janelas, dois sanduíches e um banho rápido.
As cidades calcárias adormecerão, não deixe que a chuva as leve embora à noite.
Vou ligar o computador com meu irmão, H3 e Jay,
The Sims é uma piada, e o som dos trens ao longe desperta minha imaginação.
Ainda posso ouvir isso claramente.
E ainda não sei quanto tempo mais estarei aqui.
Em algum lugar por aí eu convivo com meu corpo, não saio dos papéis.
E ainda não sei quanto tempo mais estarei aqui.
O mundo continua girando, escapando de seus pés.
Estou jogando meu jogo favorito no Winamp.
Mais um pouco de rap de garagem.
Linkin Park, arrepios na espinha.
E eu me lembro, quando meu filho ainda pulava nos bancos, que parecia uma pedra.