Mais músicas de metro
Descrição
Compositor: Piotr Biczel
Compositor: Mikolaj Ilnicki
Compositor: Mateusz Kwietniewski
Compositor: Aleksander Zajdel
Letrista: Aleksander Zajdel
Letra e tradução
Original
Popiół i kurz, płatki zwiędłych róż, smak rozgrzanych serc na kącikach ust.
Mówisz czekaj no, nim nastanie niepamięć.
Tańcz, tylko tańcz, póki jeszcze trwa ten nasz wspólny sen, nasz pozorny świat.
Zaraz przyjdzie mróz, a wraz z mrozem niepamięć.
Kiedy już będzie pukać do twych drzwi, nas na wywodę uwiąż psy. Czy nie dość ci krwi?
Jeszcze ten najostatniejszy blask, kroplę światła, resztę znasz.
Parę ciepłych zdań.
Lament i lęk. Smak rozdartych serc. Zaraz będzie grzmieć.
Zaraz będzie wrzeć. Ale czekaj no, nie trać czasu na zamęt.
Szukaj. Błądź.
Spójrz, jak gnije noc, grając smutny marsz na ulicach miast. A tam seryjny śpiew. Tam się skrada niepamięć.
Kiedy już będzie pukać do twych drzwi, nas na wywodę uwiąż psy. Czy nie dość ci krwi?
Jeszcze ten najostatniejszy blask, kroplę światła, resztę znasz.
Parę ciepłych zdań.
Kiedy już będzie pukać do twych drzwi, nas na wywodę uwiąż psy.
Czy nie dość ci krwi?
Jeszcze ten najostatniejszy blask, kroplę światła, resztę znasz.
Już znasz, już wszystko znasz i nie zapomnisz, jak zapomniałaś mnie.
W meni jeszcze kilka chwil.
To jest mój ostatni zryw. Parę ciepłych chwil. Ooo.
Tradução em português
Cinza e poeira, pétalas de rosa murchas, o gosto de corações quentes nos cantos da boca.
Você diz espere, antes que o esquecimento se instale.
Dance, apenas dance, enquanto durar o nosso sonho comum, o nosso mundo aparente.
A geada chegará em breve e, com a geada, o esquecimento.
Quando ele bater à sua porta, deixe-nos levar os cachorros. Você não tem sangue suficiente?
Só aquele último brilho, uma gota de luz, você sabe o resto.
Algumas palavras calorosas.
Lamento e medo. O gosto de corações dilacerados. Haverá trovões em breve.
Está prestes a ferver. Mas espere, não perca seu tempo com confusão.
Procurar. Errar.
Vejam como a noite apodrece, fazendo uma marcha triste pelas ruas da cidade. E há canto em série. O esquecimento se insinua ali.
Quando ele bater à sua porta, deixe-nos levar os cachorros. Você não tem sangue suficiente?
Só aquele último brilho, uma gota de luz, você sabe o resto.
Algumas palavras calorosas.
Quando ele bater à sua porta, deixe-nos levar os cachorros.
Você não tem sangue suficiente?
Só aquele último brilho, uma gota de luz, você sabe o resto.
Você já sabe, você já sabe de tudo e não vai esquecer como me esqueceu.
Mais alguns momentos em minha mente.
Este é meu último surto. Alguns momentos calorosos. Ah, sim.