Descrição
Compositor: Volodymyr Lobach
Letrista: Damian Popielarski
Letrista: Piotr Cartman
Letra e tradução
Original
Całe życie czuję lęk. Chodzi za mną jak cień i niespodziewanie zabiera mi tlen.
Całe życie czuję lęk. Do głowy uderza krew, a ja czuję, jakby zbliżała się śmierć.
Ej, o! Lęk.
Lęk.
Głowa płata figle. Biję się z myślami. Nie wiem, czy wygram tą bitwę. Nie ucieknę nigdzie.
Czuję się jak w kinie. Skazany na sceny, których nigdy nie przewinę.
W nocy budzę się i krzyczę, bo koszmary są prawdziwe. Moje serce tyle przeszło.
Dziwię się, że jeszcze bije. Moja głowa to mój diler.
Daje, daje trefny towar i byłaby szczęśliwa, gdybym kiedyś przedawkował.
Mówię sobie oddychaj, przecież wszystko jest w porządku, ale weź przetłumacz płonącemu, że nie stoi w ogniu.
Od dzieciaka czuję, jakby mieszkał we mnie potwór i musiałem go oswoić, by kiedyś nie skoczyć z mostu.
Jedyne co mogę zrobić, to patrzeć mu prosto w oczy i poczekać, aż się zmęczy i zacznie na parę nocy. Jest moim wrogiem i najlepszym przyjacielem.
Chce uchronić mnie przed zagrożeniem, które nie istnieje.
Całe życie czuję lęk. Chodzi za mną jak cień i niespodziewanie zabiera mi tlen.
Całe życie czuję lęk.
Do głowy uderza krew, a ja czuję, jakby zbliżała się śmierć. Ej, o! Lęk.
Lęk.
Mylę słowa, jakby mi zrobili to mielono. Jak pytali o nazwisko, to mówiłem Deimos
Fobos. Jebać RODO. Czuję lęk.
Jego smród, jego wdzięk, ale w skali pojebania nie dorasta mi do pięt. Jestem dla niego zbyt silny i już sobie nie pozwolę.
Jest na moje polecenie także kurw, lej te Colę.
Tylko light, bo nie cierpię, kiedy ktoś mi wciska cukier. Naprostuję im skoliozy w ich moralnym kręgosłupie.
Nie ma dziś bata na pana. Moje życie to satyra, mimo że jestem podziurawiony jak plecy fakira.
Nigdy więcej nie będę się nikogo bał. Nie!
Zrobię tak, by to oni się zaczęli bać mnie. Koniec trybu fight or flight.
Została mi tylko walka i nie mam zamiaru skoczyć, no bo morda to nie szklanka.
Nie chowaj się przed niczym jak w pudle wybuch. Nie patrz się w oczy strachu, tylko je kurwa wydłub.
Całe życie czuję lęk. Chodzi za mną jak cień i niespodziewanie zabiera mi tlen.
Całe życie czuję lęk.
Do głowy uderza krew, a ja czuję, jakby zbliżała się śmierć. Ej, o! Lęk.
Lęk.
Tradução em português
Senti medo durante toda a minha vida. Segue-me como uma sombra e inesperadamente tira-me o oxigénio.
Senti medo durante toda a minha vida. O sangue sobe à minha cabeça e sinto como se a morte estivesse se aproximando.
Ei, ah! Arco.
Arco.
A cabeça está pregando peças. Estou lutando com meus pensamentos. Não sei se vencerei esta batalha. Não vou fugir para lugar nenhum.
Sinto que estou no cinema. Condenado a cenas que nunca retrocederei.
À noite acordo e grito porque os pesadelos são reais. Meu coração já passou por tanta coisa.
Estou surpreso que ele ainda esteja batendo. Minha cabeça é minha revendedora.
Ela dá, ela dá coisas boas e ficaria feliz se eu tivesse uma overdose.
Digo a mim mesma para respirar, está tudo bem, mas explico para a pessoa em chamas que ela não está pegando fogo.
Desde criança, sinto como se houvesse um monstro morando dentro de mim e eu tivesse que domá-lo para não pular de uma ponte um dia.
Tudo o que posso fazer é olhá-lo diretamente nos olhos e esperar até que ele se canse e comece a trabalhar por algumas noites. Ele é meu inimigo e meu melhor amigo.
Ele quer me proteger de uma ameaça que não existe.
Senti medo durante toda a minha vida. Segue-me como uma sombra e inesperadamente tira-me o oxigénio.
Senti medo durante toda a minha vida.
O sangue sobe à minha cabeça e sinto como se a morte estivesse se aproximando. Ei, ah! Arco.
Arco.
Confundo as palavras, como se elas tivessem me castigado. Quando perguntaram meu nome, eu disse Deimos
Fobos. Foda-se o GDPR. Eu sinto medo.
Seu fedor, seu charme, mas na escala de fodido, não chega até mim. Sou forte demais para ele e não vou mais me permitir.
Também está sob minhas ordens, puta, sirva aquela Coca.
Só leve, porque odeio quando alguém joga açúcar em mim. Vou corrigir a escoliose da sua coluna moral.
Não há chicote para você hoje. Minha vida é uma sátira, embora eu esteja cheio de buracos como as costas de um faquir.
Nunca mais terei medo de ninguém. NÃO!
Farei com que eles me temam. Fim do modo luta ou fuga.
Só me resta lutar e não vou pular, porque rosto não é vidro.
Não se esconda de nada como uma explosão em uma caixa. Não olhe nos olhos do medo, apenas arranque-os.
Senti medo durante toda a minha vida. Segue-me como uma sombra e inesperadamente tira-me o oxigénio.
Senti medo durante toda a minha vida.
O sangue sobe à minha cabeça e sinto como se a morte estivesse se aproximando. Ei, ah! Arco.
Arco.