Descrição
Engenheiro, Produtor: Tijmen van Wageningen
Produtor: WIES
Engenheiro, Compositor: Dan Huijser
Engenheiro de mixagem: Huub Reijnders
Engenheiro de Masterização: Robin Schmidt
Compositora Letrista e Vocalista: Jeanne Rouwendaal
Compilador: Teun van der Maarel
Letra e tradução
Original
Is ons verhaal al uitgespeeld?
Zijn onze zinnen stuk gekauwd?
Wat je nooit echt hebt gedeeld, is wel dat het betekende voor jou.
Deed je alsof? Ben je het vergeten? Of ben je ook hier?
Ben je terug in dit leven, in te grote schoenen?
Je voelt je zo rijk en ik kijk ernaar en staar erbij.
Als twee magneten trekken wij aan elkaar, maar we zijn dubbel min en we kunnen niet samen. Ik wil het doorbreken of is het te laat?
Als twee magneten trekken wij aan elkaar.
Jij bent de koning van het feest.
Die draagt een mantel van verdriet.
Zo is het altijd al geweest, maar toen zag ik het nog niet. Of deed ik alsof?
Ik leerde vergeten, maar nu ben ik hier. Ben ik terug in dit leven en terug in die schoenen.
Nog kleiner dan klein en ik kijk ernaar en staar erbij.
Als twee magneten trekken wij aan elkaar, maar we zijn dubbel min en we kunnen niet samen. Ik wil het doorbreken of is het te laat?
Als twee magneten trekken wij aan elkaar.
Als twee magneten trekken wij aan elkaar, maar we zijn dubbel min en we kunnen niet samen.
Ik wil het doorbreken of is het te laat?
Als twee magneten trekken wij aan elkaar.
Tradução em português
Nossa história já acabou?
Nossas frases estão em pedaços?
O que você realmente nunca compartilhou é o que significou para você.
Você estava fingindo? Você esqueceu? Ou você também está aqui?
Você está de volta a esta vida, com sapatos grandes demais?
Você se sente tão rico e eu olho para isso e fico olhando.
Nós nos puxamos como dois ímãs, mas somos duplos menos e não podemos ficar juntos. Eu quero quebrá-lo ou é tarde demais?
Nós nos unimos como dois ímãs.
Você é o rei da festa.
Ele veste um manto de tristeza.
Sempre foi assim, mas eu não via isso naquela época. Ou eu estava fingindo?
Aprendi a esquecer, mas agora estou aqui. Estou de volta a esta vida e de volta a esses sapatos.
Ainda menor que pequeno e eu olho para ele e fico olhando.
Nós nos puxamos como dois ímãs, mas somos duplos menos e não podemos ficar juntos. Eu quero quebrá-lo ou é tarde demais?
Nós nos unimos como dois ímãs.
Nós nos puxamos como dois ímãs, mas somos duplos menos e não podemos ficar juntos.
Eu quero quebrá-lo ou é tarde demais?
Nós nos unimos como dois ímãs.