Mais músicas de SOOBIN
Descrição
Compositor: Vũ Đức Thiện
Produtor: 2pilz
Letra e tradução
Original
Em đang như có xóa đi những kỷ niệm của chúng ta.
Còn gì để lại sau năm tháng hẹn hò?
Hoa phong lan đã úa theo giấc mơ anh trồng sau nhà.
Mùa đông năm ấy chắc sẽ không còn.
Ngày ấy, khi anh gặp em còn đang bé xinh, ngây ngô và hồn nhiên.
Trà đá lang thang Hồ Tây, em có nhớ không?
Rồi cùng ngày ấy, nhưng bây giờ đây chỉ còn mỗi anh trên tay dòng tin nhắn "Sẽ quên em anh thôi".
. . . Vết nước mắt trên khuôn mặt cười, gió vẫn rít lên theo tiếng hôì.
Cố lên quá lâu cho một người, phải làm sao để anh làm quen những thứ mới?
Nếu trước mắt là áng mây dài, thì anh đã kéo vào cho cuộc đời anh kết thúc ở đây.
Nỗi nhớ về em đi theo thời gian, góc đó lâu không còn rộn ràng.
Em thích trồng cây, tưới mát càng ngày, anh yêu một thứ thuộc về nàng.
Anh chỉ là vẫn giống gã khờ ngồi ôm giấc mơ về em. Vài năm cũng sẽ qua, chắc không được.
Ngày ấy, khi ta gặp nhau ở nơi phố xưa, cơn mưa chợt ùa tới.
Chạy trú, vẫn nắm chặt tay, em có nhớ không?
Rồi cùng ngày ấy, nhưng bây giờ đây anh đã cất đi trong tim dòng tin nhắn "Sẽ quên em nhanh thôi".
Vết nước mắt trên khuôn mặt cười, gió vẫn rít lên theo tiếng hôì.
Cố lên quá lâu cho một người, phải làm sao để anh làm quen những thứ mới?
Nếu trước mắt là áng mây dài, thì anh đã kéo vào cho cuộc đời anh kết thúc ở đây.
Anh rất tiếc!
Tradução em português
É como se você estivesse apagando nossas memórias.
O que resta depois de cinco meses de namoro?
As orquídeas murcharam conforme o sonho que ele plantou atrás da casa.
Esse inverno provavelmente não existirá mais.
Naquele dia, quando te conheci, você ainda era uma criança linda, ingênua e inocente.
Chá gelado vagando por West Lake, você se lembra?
Aí naquele mesmo dia, mas agora só tenho a mensagem “Vou te esquecer” na mão.
. . . Manchas de lágrimas no rosto sorridente, o vento ainda assobia com som de gritos.
Esforçando-me por tanto tempo por uma pessoa, o que devo fazer para ajudá-la a se acostumar com coisas novas?
Se houvesse uma longa nuvem à sua frente, ele a teria puxado para que sua vida terminasse aqui.
Memórias suas vão embora com o tempo, aquele canto não está mais movimentado.
Você gosta cada vez mais de plantar árvores e regá-las, adoro algo nela.
Ainda sou como um idiota sentado sonhando com você. Alguns anos se passarão, provavelmente não.
Naquele dia, quando nos encontramos na cidade velha, caiu chuva de repente.
Fugindo, ainda de mãos dadas, lembra?
Aí naquele mesmo dia, mas agora guardei em meu coração a mensagem “Vou te esquecer logo”.
Manchas de lágrimas no rosto sorridente, o vento ainda assobia com som de gritos.
Esforçando-me por tanto tempo por uma pessoa, o que devo fazer para ajudá-la a se acostumar com coisas novas?
Se houvesse uma longa nuvem à sua frente, ele a teria puxado para que sua vida terminasse aqui.
Eu sinto muito!