Descrição
Letrista, compositor, intérprete associado, arranjador e produtor: Phong Max
Letra e tradução
Original
Như cỏ dại bên hoa, bên cạnh nắng kiêu sa.
Thế một ngày trôi qua, tôi thấy em thật buồn.
Nhìn em cố vươn mình, vượt lên giữa cho tàn đắng cay.
Cần một tia nắng, chiếu xuyên mây đen để lấy hy vọng.
Khuế mi lưng trông, có cây vẫn nhìn hoa không?
Đừng chờ mong nữa, chẳng có ai thương em từ trái tim này.
Sắc hương phai tàn, tuổi xuân đem gửi theo mây.
Từng cánh hoa rơi xót tàn, theo bóng nàng.
Con tim hiếu khô như đang dần tan, vô vọng.
Lối góc phòng đơn côi có anh còn nhớ em? Nhìn ánh trăng soi cuối đường, khắp phố phường.
Đôi chân tôi đâu có thể tìm em, nó lười.
Anh nắm chặt đôi tay sẽ không buông xuôi. . .
Chôn sâu tâm tư bao nhiêu lâu mình anh biết.
Yêu đơn phương em bao nhiêu lâu mình anh biết. Cơn mưa đi qua trong đêm thâu còn anh nhớ.
Sắc đen bao vây anh mang trong lòng mộng mơ. Đợi chờ một người để rồi cứ mãi ngẩn ngơ.
Từng ngày từng giờ ngủ rơi thét bút viết thơ.
Cần một tia nắng, chiếu xuyên mây đen để lấy hy vọng.
Khuế mi lưng trông, có cây vẫn nhìn hoa không?
Đừng chờ mong nữa, chẳng có ai thương em từ trái tim này.
Sắc hương phai tàn, tuổi xuân đem gửi theo mây.
Từng cánh hoa rơi xót tàn, theo bóng nàng.
Con tim hiếu khô như đang dần tan, vô vọng.
Lối góc phòng đơn côi có anh còn nhớ em?
Nhìn ánh trăng soi cuối đường, khắp phố phường.
Đôi chân tôi đâu có thể tìm em, nó lười.
Anh nắm chặt đôi tay sẽ không buông xuôi. . .
Tradução em português
Como ervas daninhas ao lado das flores, ao lado do lindo sol.
Então um dia se passou, eu a vi muito triste.
Observar você tentar se esforçar, superar a amargura.
Precisa de um raio de sol, brilhando através das nuvens escuras para ter esperança.
Há alguma árvore que ainda olha para as flores?
Não espere mais, ninguém te ama deste coração.
A fragrância desaparece, a juventude é mandada embora com as nuvens.
Cada pétala de flor caiu, seguindo sua sombra.
O coração desolado e desejoso parece derreter gradualmente, sem esperança.
No canto solitário da sala, você ainda sente minha falta? Veja o luar brilhando no final da estrada, por todas as ruas.
Meus pés não conseguem te encontrar, eles são preguiçosos.
Ele segurou as mãos com força e não soltou. . .
Só sei por quanto tempo vou enterrar meus pensamentos.
Só sei há quanto tempo te amei sem ser correspondido. A chuva passou durante a noite enquanto ele ainda se lembrava.
A escuridão o rodeia, carregando sonhos em seu coração. Esperando por alguém e depois permanecendo confuso.
Todos os dias, todas as horas do meu sono, adormeci escrevendo poesia.
Precisa de um raio de sol, brilhando através das nuvens escuras para ter esperança.
Há alguma árvore que ainda olha para as flores?
Não espere mais, ninguém te ama deste coração.
A fragrância desaparece, a juventude é mandada embora com as nuvens.
Cada pétala de flor caiu, seguindo sua sombra.
O coração desolado e desejoso parece derreter gradualmente, sem esperança.
No canto solitário da sala, você ainda sente minha falta?
Veja o luar brilhando no final da estrada, por todas as ruas.
Meus pés não conseguem te encontrar, eles são preguiçosos.
Ele segurou as mãos com força e não soltou. . .