Descrição
Produtor: Distroke
Vocal: Efi
Letrista: Justyna Kawałko
Compositor: Maciej Piworowicz
Letra e tradução
Original
Patrzą na mnie, wiem, co myślę. To jest niewygodne.
Taka prawda kłuje mocniej niż kiedykolwiek.
Nie sądziłam, że tak wcześnie ktoś mi powie: "Jest za późno, by się wspinać, progi za wysokie". Zdefiniować i wpasować w jedną kategorię.
Sieją zamęt, burzą spokój, żyżyć chcą entropię.
Są jak chwasty w fundamentach, kiedy ryją głowę. Już za późno, by się wspinać, progi za wysokie.
Żegnam się na dobre!
Trawicie mój progres.
Upadłam kolejny raz i mimo wszystko wstaję. Przebiłam kolejny mur, ty nadal twisz przy ścianie.
Żegnam się na dobre.
Nie wypłynie więcej ani jedna łza spod powiek.
To, co czuję, tajna spowiedź zgnije w moim grobie. Smutni ludzie chcą nas wciągnąć w tę ideologię.
Są zbyt słabi, by nie tonąć, wody są głębokie.
Gratulują, a gdy proszę, to nikt nie pomoże. Jak zarobię na swój laur, przyjdą na gotowe.
Są jak chwasty w fundamentach, kiedy ryją głowę.
Już za późno, by się wspinać, progi są wysokie.
Gdy tam dotrę, na pewno się dowiem. . . Zasięgi mam przerobione.
Żegnam się na dobre!
Trawicie mój progres.
Upadłam kolejny raz i mimo wszystko wstaję.
Przebiłam kolejny mur, ty nadal twisz przy ścianie. Żegnam się na dobre.
Żegnam się na dobre.
Tradução em português
Eles olham para mim, eu sei o que penso. Isso é inconveniente.
Esta verdade dói mais do que nunca.
Não pensei que alguém me diria tão cedo: “É tarde demais para subir, os limites são muito altos”. Defina e encaixe em uma categoria.
Semeiam confusão, perturbam a paz e querem criar entropia.
Eles são como ervas daninhas nos alicerces quando arrancam a cabeça. É tarde demais para subir, os limites são muito altos.
Estou me despedindo para sempre!
Você está digerindo meu progresso.
Caí de novo e ainda me levantei. Eu quebrei outra parede, você ainda está pendurado na parede.
Estou me despedindo para sempre.
Nem uma única lágrima escorrerá mais das minhas pálpebras.
O que sinto, uma confissão secreta, apodrecerá na minha sepultura. Pessoas tristes querem nos arrastar para esta ideologia.
Estão fracos demais para não afundar, as águas são profundas.
Eles me parabenizam, mas quando eu peço ninguém ajuda. Quando eu ganhar meus louros, eles virão prontos.
Eles são como ervas daninhas nos alicerces quando arrancam a cabeça.
É tarde demais para subir, os limiares são altos.
Quando eu chegar lá, com certeza vou descobrir. . . Eu ajustei os intervalos.
Estou me despedindo para sempre!
Você está digerindo meu progresso.
Caí de novo e ainda me levantei.
Eu quebrei outra parede, você ainda está pendurado na parede. Estou me despedindo para sempre.
Estou me despedindo para sempre.