Mais músicas de Kurşun
Descrição
Lançado em: 2025-11-21
Letra e tradução
Original
Kavuruyor yalnızlık. Ah. Şah damarımda kibar sazlar. Bir beni bulur aksaklık. Of.
Dünü demler yarınsız. Kim besledi rüzgarlar düş. Kurdurmadı mısralar.
Taşar matemden yarınlar. Bıçak gibi dağlar. Ağlar.
Kokun sinen duvarlar ağlar.
Ateş iken soğuk yataklar ağlar.
Camda çiçek saksılar sana ağlar. Dolaptaki boş askılar. Tuzağına düştüm.
İsyankâr bir gülüştün. Tuzağına düştüm. Ben benliğimden söküldüm.
Yaşamaya küstüm.
Kanayarak sürüldüm. Kalbimi söktün. Bu dağlarda kan.
Tuzağıma düştün. İsyankâr bir gülüştün. Tuzağına düştüm.
Ben benliğimden söküldüm. Yaşamaya küstüm.
Kanayarak sürüldüm. Kalbimi söktün.
Bu dağlarda kan döktün.
Kavuruyor yalnızlık. Ah. Şah damarımda kibar sazlar. Bir beni bulur aksaklık. Of.
Dünü demler yarınsız. Kim besledi rüzgarlar düş. Kurdurmadı mısralar.
Taşar matemden yarınlar. Bıçak gibi dağlar. Ağlar.
Kokun sinen duvarlar ağlar.
Ateş iken soğuk yataklar ağlar.
Camda çiçek saksılar sana ağlar. Dolaptaki boş askılar. Tuzağına düştüm.
İsyankâr bir gülüştün. Tuzağına düştüm. Ben benliğimden söküldüm.
Yaşamaya küstüm. Kanayarak sürüldüm. Kalbimi söktün.
Bu dağlarda kan. Tuzağıma düştün. İsyankâr bir gülüştün.
Tuzağına düştüm. Ben benliğimden söküldüm.
Yaşamaya küstüm. Kanayarak sürüldüm. Kalbimi söktün.
Bu dağlarda kan döktün.
Tradução em português
A solidão é abrasadora. Ah. Juncos suaves na minha veia jugular. Uma falha me encontra. Eca.
Ele fala sobre ontem sem amanhã. Quem alimentou os ventos do outono? Os versos não foram compostos.
Os amanhãs transbordam de luto. Montanhas como facas. Ele chora.
As paredes que cheiram seu perfume choram.
Enquanto há fogo, as camas frias choram.
Vasos de flores no vidro choram por você. Cabides vazios no armário. Eu caí na sua armadilha.
Você tinha um sorriso rebelde. Eu caí na sua armadilha. Fui arrancado da minha identidade.
Estou farto de viver.
Fui expulso sangrando. Você arrancou meu coração. Sangue nestas montanhas.
Você caiu na minha armadilha. Você tinha um sorriso rebelde. Eu caí na sua armadilha.
Fui arrancado da minha identidade. Estou farto de viver.
Fui expulso sangrando. Você arrancou meu coração.
Você derramou sangue nestas montanhas.
A solidão é abrasadora. Ah. Juncos suaves na minha veia jugular. Uma falha me encontra. Eca.
Ele fala sobre ontem sem amanhã. Quem alimentou os ventos do outono? Os versos não foram compostos.
Os amanhãs transbordam de luto. Montanhas como facas. Ele chora.
As paredes que cheiram seu perfume choram.
Enquanto há fogo, as camas frias choram.
Vasos de flores no vidro choram por você. Cabides vazios no armário. Eu caí na sua armadilha.
Você tinha um sorriso rebelde. Eu caí na sua armadilha. Fui arrancado da minha identidade.
Estou farto de viver. Fui expulso sangrando. Você arrancou meu coração.
Sangue nestas montanhas. Você caiu na minha armadilha. Você tinha um sorriso rebelde.
Eu caí na sua armadilha. Fui arrancado da minha identidade.
Estou farto de viver. Fui expulso sangrando. Você arrancou meu coração.
Você derramou sangue nestas montanhas.