Mais músicas de Pawbeats
Mais músicas de Frosti
Descrição
Artista associado: Pawbeats, Cheslav Spieva, Frosti
Artista Associado: Pawbeats
Intérprete associado: Cheslav Spieva
Artista Associado: Frosty
Produtor, compositor, letrista: Marcin Pawlowski
Autor do texto: Jakub Milewski
Letra e tradução
Original
W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film. Szukam dziś ciszy na mieście.
Stoję na rogu, biorę bucha smogu. Miałem ją rzucić, ale jestem znowu. Hej.
Widzę, jak panowie wracają z łowów z pustymi rękami. Znowu.
My się nie żegnamy i nie witamy się w progu. Mamy zasady, jesteśmy chamy. Gadamy za pomocą kodów.
To inna Warszawa niż Warszawa jacy, niż Warszawa tako, niż Warszawa maty. Bliżej
Grzesiuka i Hłaski albo Tyrmanda. To styl warszawski.
Rozbite głowy, rodziny i flaszki. Zgony. Sorry, bałagany. Nie ma, że sorry.
A spory załatwiamy tu po cichu, bez gadki. Dziewczyny w kluby idą jak na casting, ale to one są w jury.
Chłopaki się pokłócili, czy to krascowe, czy piri-piri, bo książulo z Wojkiem polecili.
A teraz z kolei ta awantura. Gaszę papierosa na chodniku. Nic tu po mnie.
Dzisiaj nic nie skura.
W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film.
Szukam dziś ciszy na -mieście. -Hej!
Kusi mnie diabeł, więc znikam bez słowa taksówką.
Pięknie uśmiechasz się do mnie. Podjadę na słówko. Wybija północ. Znam na
Śródmieściu przekozacki rooftop. Tam nikt nie będzie zawracał gitary nam.
Mówię, że nie mam niezjutro. Nie wejdą na głowę. Jestem za duży na pustą rozmowę.
Chcę czegoś więcej niż gadki o pogodzie. Chcę łamać prawo i być z tobą w zmowie.
Jak wspólnik i wspólnik zawieziemy wszystko do dziupli.
Sześć po dwunastej to jutro jest już dziś. Pora zmienić lokal. Tu wszyscy są smutni. W skrócie idziemy do Alej.
Dalej. To miasto kocha ten balet.
To miasto kocha być w szale, kocha to gorzkie. Kocha te szale. Za dużo myślałeś. Teraz sam jak palec zostajesz.
Wsadzam ufanie na kajet. Poszedłszy tamtą uliczką prześwietlona klisza.
Nic nie widać na -niej. -W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film. Szukam dziś ciszy na mieście.
W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film. Szukam dziś ciszy na mieście.
A może jednak chcę coś powiedzieć?
Może chcę zapytać, czy cierpisz? Gdzieś się nie obrócę.
Mam flashback i nie mogę wyjść. Puścić mych emocji na wietrze.
Dziś się prześwietlę.
Dziś się prześwietlę.
Dziś się prześwietlę.
Dziś się prześwietlę.
Tradução em português
Em casa, na minha cabeça, no meu coração, há escuridão.
Talvez você possa me fazer parecer uma foto?
Acredito que não foi necessário que o filme fosse interrompido. Procuro silêncio na cidade hoje.
Estou parado na esquina, sentindo uma lufada de fumaça. Eu ia dar um fora nela, mas aqui estou eu de novo. Ei.
Vejo homens voltando da caça de mãos vazias. De novo.
Não nos despedimos nem nos cumprimentamos na porta. Temos regras, somos rudes. Falamos em códigos.
É uma Varsóvia diferente de Varsóvia jacy, de Varsóvia então, de Varsóvia esteiras. Mais perto
Grzesiuk e Hłasko ou Tyrmand. É ao estilo de Varsóvia.
Cabeças quebradas, famílias e garrafas. Mortes. Desculpe, bagunçado. Não, desculpe.
E resolvemos disputas aqui silenciosamente, sem conversar. As meninas vão às boates como se fossem para um casting, mas são elas que fazem parte do júri.
Os caras brigaram, fosse krascowe ou piri-piri, porque recomendaram o príncipe e o Wojek.
E agora esta linha. Apago meu cigarro na calçada. Não há nada para mim aqui.
Nada vai funcionar hoje.
Em casa, na minha cabeça, no meu coração, há escuridão.
Talvez você possa me fazer parecer uma foto?
Acredito que não foi necessário que o filme fosse interrompido.
Procuro silêncio na cidade hoje. -Ei!
O diabo me tenta, então desapareço num táxi sem dizer uma palavra.
Você sorri lindamente para mim. Vou parar para dar uma palavrinha. É meia-noite. eu sei
Telhado durão de Srodmiescie. Ninguém vai nos incomodar com o violão lá.
Eu digo que não tenho um amanhã. Eles não entrarão na sua cabeça. Estou velho demais para conversas vazias.
Quero mais do que apenas falar sobre o tempo. Quero infringir a lei e ser conivente com você.
Como sócio e sócia, levaremos tudo para o buraco.
Doze e seis significa que amanhã é hoje. É hora de mudar de local. Todo mundo está triste aqui. Resumindo, vamos às Avenidas.
Próximo. Esta cidade adora esse balé.
Esta cidade adora ser louca, adora ser amarga. Ela adora esses lenços. Você estava pensando demais. Agora você está sozinho.
Estou colocando no caderno. Ele desceu aquela rua e viu um filme superexposto.
Nada é visível nela. -Em casa, na minha cabeça, no meu coração, há escuridão.
Talvez você possa me fazer parecer uma foto?
Acredito que não foi necessário que o filme fosse interrompido. Procuro silêncio na cidade hoje.
Em casa, na minha cabeça, no meu coração, há escuridão.
Talvez você possa me fazer parecer uma foto?
Acredito que não foi necessário que o filme fosse interrompido. Procuro silêncio na cidade hoje.
Ou talvez eu queira dizer alguma coisa?
Talvez eu queira perguntar, você está sofrendo? Eu não irei a lugar nenhum.
Tenho um flashback e não posso sair. Deixe minhas emoções voarem no vento.
Vou fazer um raio-x hoje.
Vou fazer um raio-x hoje.
Vou fazer um raio-x hoje.
Vou fazer um raio-x hoje.