Descrição
Às vezes, o amor não termina ruidosamente - simplesmente se torna mais silencioso. Como um rádio que antes tocava a sua música favorita e agora apenas emite ruídos entre as estações. Tudo parece estar no lugar, mas o sentido há muito se evaporou, deixando apenas o hábito de segurar a mão um do outro.
Aqui soa uma confissão cansada e honesta: tentamos, mas deixamos de seguir na mesma direção. Sem raiva, sem drama - é hora de apagar a luz e sair. Porque às vezes preservar a si mesmo é mais importante do que se agarrar ao que há muito tempo não aquece mais.
A música foi escrita por Lafa Pratomo e Prins Mandagi.
Produtor e arranjador: Lafa Pratomo
Bateria: Rama Harto
Baixo: Iskandar
Piano: Otta Tarregi
Chaves: Lafa Pratomo
Guitarra: Lafa Pratomo
Backing vocals: Tessa Latuhere e Mohammed Kamga
Vocal, diretor: Mohammed Kamga
Mixagem: Rama Hartono
Masterização: Dimas Pradipta
Letra e tradução
Original
Semakin, semakin hari ku tak inginkanmu.
Kurasa kita tak lagi menyatu.
Setahun belakang jalan kita kian berbeda.
Kau berjalan ke sana, ku ke sini tak bertemu.
Mungkin sebaiknya kita cukup.
Siapa yang salah sesungguhnya.
Ku tak tahu lagi, ku sudah lelah.
Nyatanya kita tak lagi sejalan.
Jangan coba 'tuk dipaksakan.
Walau pun tak mudah, kau kur lepaskan.
Daripada ku kehilangan diriku.
Lebih baik ku kehilangan kamu.
Apa yang ada di kepalamu sesungguhnya.
Kau bukan lagi orang yang sama ketika, dulu di awal kita memulai.
Siapa yang salah sesungguhnya.
Ku tak tahu lagi, ku sudah lelah.
Inilah waktunya kuucapkan selamat tinggal.
Nyatanya kita tak lagi sejalan.
Jangan coba 'tuk dipaksakan.
Walau pun tak mudah, kau kur lepaskan.
Daripada ku kehilangan diriku.
Lebih baik ku kehilangan kamu.
Huuuu.
Lebih baik kita sampai di sini.
Tradução em português
Mais e mais a cada dia eu não quero você.
Acho que não estamos mais juntos.
Um ano depois, nossos caminhos ficaram ainda mais diferentes.
Você caminhou até lá, eu não te encontrei aqui.
Talvez devêssemos ter o suficiente.
Quem é realmente o culpado?
Não sei mais, estou cansado.
Na verdade, não estamos mais na mesma página.
Não tente forçá-lo.
Mesmo que não seja fácil, você pode deixar ir.
Em vez de me perder.
Prefiro perder você.
O que realmente está na sua cabeça.
Você não é mais a mesma pessoa que era quando começamos.
Quem é realmente o culpado?
Não sei mais, estou cansado.
É hora de me despedir.
Na verdade, não estamos mais na mesma página.
Não tente forçá-lo.
Mesmo que não seja fácil, você pode deixar ir.
Em vez de me perder.
Prefiro perder você.
Huuuu.
É melhor chegarmos aqui.