Mais músicas de Krystl
Descrição
Produtor: Christel Poulens
Compositor: Christel Poulens
Compositor: Charles Delemar
Produtor: Mark van Bruggen
Mixer: Mark van Bruggen
Master: Darius van Helverten
Letra e tradução
Original
Zoveel onuitgesproken woorden in m'n hoofd.
Nog zoveel verlangens. Heb ik wel geleefd?
Ben steeds zo bang. Draag ik soms een masker dat me eigenlijk niet past?
Ben ik alleen maar bezig met wat er wordt verwacht?
Ik wil schreeuwen.
Ik wil huilen en lachen als geen ander. Voelen wat het is om mij te zijn.
Moet ik nog dieper graven? Of juist meer terug naar nu?
Wil thuiskomen, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan.
Wie ben ik dan vandaag?
Hoe meer en meer ik luister naar de stem die in mij spreekt.
Laat ik me niet zo leiden door het verleden.
Ik was zo bang voor de gedachte om hier alleen te staan.
Zo onvolmaakt en rauw.
Maar juist door onze scheuren schijnt het licht.
Ik wil schreeuw. Ik wil huilen en lachen als geen ander.
Voelen wat het is om mij te zijn.
Moet ik nog dieper graven? Of juist meer terug naar nu?
Wil thuiskomen, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan. Maar wie ben ik dan?
Misschien is het tijd om los te laten.
Misschien zit de wijsheid in dat ik breek.
En dan jank ik mezelf maar in duizend stukken.
Misschien is dat wel hoe ik heel.
En ik geef me over aan de beweging.
Ook al zijn de golven nog zo sterk.
Ik wil niets meer dan voluit leven.
Niks houdt me tegen.
Ik zal schreeuwen. Ik zal huilen. Lachen als geen ander.
Voelen wat het is om mij te zijn.
Ik kan erop vertrouwen dat ik ontvouw. Nu ik thuiskom, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan.
Hier ben ik dan vandaag.
Tradução em português
Tantas palavras não ditas na minha cabeça.
Ainda são tantos desejos. Eu ao menos vivi?
Ainda estou com tanto medo. Às vezes uso uma máscara que não cabe em mim?
Estou preocupado apenas com o que é esperado?
Eu quero gritar.
Quero chorar e rir como nenhum outro. Sentindo o que é ser eu.
Devo cavar ainda mais fundo? Ou mais de volta a agora?
Quer voltar para casa, especialmente para mim mesmo.
Aqui estou.
Então quem sou eu hoje?
Cada vez mais ouço a voz que fala dentro de mim.
Não serei guiado pelo passado.
Eu estava com tanto medo da ideia de ficar aqui sozinho.
Tão imperfeito e cru.
Mas é precisamente através das nossas frestas que a luz brilha.
Eu quero gritar. Quero chorar e rir como nenhum outro.
Sentindo o que é ser eu.
Devo cavar ainda mais fundo? Ou mais de volta a agora?
Quer voltar para casa, especialmente para mim mesmo.
Aqui estou. Mas quem sou eu?
Talvez seja hora de deixar ir.
Talvez a sabedoria esteja em mim quebrando.
E então eu me rasgo em mil pedaços.
Talvez seja assim que eu me curo.
E eu me rendo ao movimento.
Mesmo que as ondas ainda sejam tão fortes.
Não quero nada mais do que viver a vida ao máximo.
Nada me impede.
Eu vou gritar. Eu vou chorar. Risos como nenhum outro.
Sentindo o que é ser eu.
Posso confiar em mim mesmo para me desenvolver. Agora que estou voltando para casa, especialmente para mim mesmo.
Aqui estou.
Aqui estou hoje.