Mais músicas de Tùng TeA
Descrição
A fumaça sobe em anéis até o teto, e junto com ela, pensamentos pesados e viscosos. A cada batida, o hábito de se manter à tona, quando a tempestade já está dentro de você há muito tempo. A vida sem horários e agendas parece bonita, mas na realidade é uma luta eterna por ar, pela família, pelo direito de permanecer verdadeiro quando tudo ao redor são máscaras.
A música segue como um passo descalço sobre pedras: dói, mas é isso que dá estabilidade. Aqui não há brilho, não há fórmulas convenientes. Apenas a confissão honesta de que nada é perfeito - nem o amor, nem as escolhas, nem o próprio ser humano. E, no entanto, essa verdade áspera tem sua própria força: um quarto enfumaçado, pensamentos dispersos e uma voz que não tem medo de soar “muito real”.
A música é como uma fogueira à noite - não aquece completamente, mas dá luz para não se perder no deserto.
Compositor: Tung TeA
Produtor: Yungboi Tmix
Mixagem: Yungboi Tmix Studio
Amostra: Lil T Jay
Elenco: Harley
Trabalho: Nguyen Long
Produtor: Phan Nguyen
Diretor: Dong Nart
Operador: Van Hoang Nguyen
Operador de câmera: Fuc Hong
FPV: Lateimar
Editor de cor: Tuong Minh
Diretor de arte: Nguyen Xuan Le, Ngoc Vu, Tien Ktu
Mestre: Quoc Khan
BTS: Tien Ktu, Ngoc Vu
Suporte: Doan Lan, Khanh Hi
Letra e tradução
Original
Acid anh níu những vết thương sau một thời lang bạt.
Khi giông bão đã cuốn anh như chìm vào hoang mang.
Cuối đường hầm lẻ loi nhưng chẳng phải lúc này.
Trước đây khi em thắp sáng một tâm hồn trật đấy.
Anh cũng đâu có thế gian sợ thiếu lòng.
Vứt lại cho những mưu sinh ôm tương tư vào lòng.
Tận chân em khói đó lên rồi dần đầy gạt tàn.
Sâu bên trong con thú hoang một đôi chân lạc đàn.
Không bao giờ hành trình không có tan tầm. Sống một đời nghệ sĩ không bị giam cầm.
Từng ngày vắng vẻ sau đó an thần. Nhạc là tấm lưới flow đan vần.
Không còn phải trật ngóc không còn than thởm. Chỉ biết là cố gắng sẽ được ban phần.
Bao cuộc giông tố bao cuộc thăng trầm. Kể từ từ im on trên đường chân trần.
Chẳng cần để tâm với những điều chẳng đáng bàn. Nước mắt đã rơi và cũng đã từng dám làm.
Thuốc còn nửa điếu vì nó có vị đắng tàn. Không có gì hoàn hảo anh cũng đâu phải giang phàm.
Qua nhiều cuộc chơi ta đã trở nên cứng cỏi. Nghĩ về gia đình cha mẹ giờ đã đúng tuổi.
Giữa một cái đầu lạnh khói lơ lửng mây sao.
Cho lời nhạc được bay cao phải đằng sau cuống phổi. Hãy thắp ánh sáng trong bóng tối.
Khi bao nhiêu ưu tư đang trượt đến.
Khi tôi trao em linh hồn tôi. Như là ngôi sao băng qua đêm dài.
Anh cũng đâu có thế gian sợ thiếu lòng.
Vứt lại cho những mưu sinh ôm tương tư vào lòng.
Tận chân em khói đó lên rồi dần đầy gạt tàn.
Sâu bên trong con thú hoang một đôi chân lạc đàn.
Và đừng đánh giá về ai qua vẻ ngoài. Khi chỉ nhìn thấy được phần nổi của tảng băng.
Có chừng muốn được kiếm thật nhiều cho gia đình. Cho cô gái con yêu vì đó là bản năng.
Không phải hoàn hảo cũng chả phải văn minh. Những gì khó nói gọi tắt là nhân sinh.
Có hai thứ trên đời anh biết phải sòng phẳng. Là đồng tiền dứt khoát còn ái tình phân minh.
Đôi khi một mình thuốc lá nhìn đá tan. Cho còn tin ngưỡng cho còn thêm một lá gan.
Để còn tỉnh táo giữa cuộc đời hóa trang.
Nếu không phải cùng mái ấm anh chỉ là quá giang. Ta không thể nào viết những lời nhạc không real.
Để như mình không yêu không đi qua hỷ nộ. Băng qua những cơn đau đã khiến ta chai lì.
Thuận theo tự nhiên để được chui vào thủy lộ. Sẽ vẫn đến lúc khi bước qua ba mươi.
Nhìn lại vào gương xem ta còn lại gì. Thả một làn khói tripping on a love.
Thành những vòng tròn tự phủ rồi tan đi. Anh cũng đâu biết cách nghĩa được tình yêu.
Điều làm cho con người ta thật lạ kỳ. Cuộc đời thật khó gặp nhau trên thế gian.
Đừng làm anh đau baby why.
Acid anh níu vết thương một thời lang bạt.
Khi giông bão đã cuốn anh chìm vào hoang mang.
Tận chân em khói đó lên dần đầy gạt tàn.
Sâu bên trong con thú hoang một đôi chân lạc đàn.
Không hoàn hảo cũng chả phải văn minh. Những gì khó nói gọi tắt là nhân sinh.
Có hai thứ trên đời anh biết phải sòng phẳng.
Là đồng tiền dứt khoát còn ái tình phân minh.
Để còn tỉnh táo giữa cuộc đời hóa trang.
Nếu không phải cùng mái ấm anh chỉ là quá giang.
Tradução em português
Seu ácido aderiu às feridas após um período de peregrinação.
Quando a tempestade o levou embora, ele ficou confuso.
O fim do túnel é solitário, mas não agora.
Antes, quando acendi uma alma quebrada.
Não tenho mundo para temer a falta de coração.
Deixe para trás a busca de viver e manter o amor em seu coração.
Aos meus pés, a fumaça subia e aos poucos enchia o cinzeiro.
Nas profundezas da fera, um par de pernas perdidas vagava.
Nunca há uma jornada sem pausa. Viva a vida de um artista sem confinamento.
Cada dia é tranquilo e depois pacífico. A música é uma rede de fluxos rimados.
Chega de brincar, chega de reclamar. Saiba que se você se esforçar, será recompensado.
Tantas tempestades, tantos altos e baixos. Já que lentamente estou na estrada descalço.
Não há necessidade de prestar atenção a coisas que não valem a pena discutir. As lágrimas caíram e eu também me atrevi a fazê-lo.
O cigarro ainda tem meio cigarro porque tem um sabor amargo. Nada é perfeito e você não é um mortal.
Através de muitos jogos nos tornamos mais fortes. Pense na sua família e seus pais agora têm a idade certa.
No meio de uma cabeça fria e esfumaçada flutuam nuvens de estrelas.
Deixe a letra voar alto bem atrás dos pulmões. Vamos acender uma luz na escuridão.
Quando tantas preocupações estão escapando.
Quando eu te dei minha alma. Como uma estrela cadente durante uma longa noite.
Não tenho mundo para temer a falta de coração.
Deixe para trás a busca de viver e manter o amor em seu coração.
Aos meus pés, a fumaça subia e aos poucos enchia o cinzeiro.
Nas profundezas da fera, um par de pernas perdidas vagava.
E não julgue ninguém pela aparência. Quando apenas a ponta do iceberg é visível.
Parece que ele quer ganhar muito para sua família. Dê para a garota que você ama porque é instintivo.
Nem perfeito nem civilizado. O que é difícil dizer se chama vida humana.
Há duas coisas na vida que sei que devem ser justas. É uma moeda clara, mas o amor é ambíguo.
Às vezes, apenas os cigarros fazem o gelo derreter. Enquanto você ainda acreditar, terá mais um fígado.
Permanecer alerta em meio a uma vida de disfarces.
Se não fosse a mesma família, eu seria apenas um carona. Não podemos escrever letras que não sejam reais.
Para que, se não amarmos, não sentiremos alegria ou raiva. Superando a dor que nos tornou insensíveis.
Siga a natureza para entrar no canal. Ainda chegará um momento em que você completará trinta anos.
Olhe novamente no espelho e veja o que sobrou. Soltando uma nuvem de fumaça tropeçando em um amor.
Formando círculos autocobertos e depois desaparecendo. Também não sei definir o amor.
O que torna as pessoas tão estranhas. A vida é difícil de encontrar na terra.
Não me machuque, querido, por quê.
Seu ácido se apega à ferida de um tempo de peregrinação.
Quando a tempestade o levou à confusão.
Aos meus pés, a fumaça encheu gradualmente o cinzeiro.
Nas profundezas da fera, um par de pernas perdidas vagava.
Nem perfeito nem civilizado. O que é difícil dizer se chama vida humana.
Há duas coisas na vida que sei que devem ser justas.
É uma moeda clara, mas o amor é ambíguo.
Permanecer alerta em meio a uma vida de disfarces.
Se não fosse a mesma família, eu seria apenas um carona.